Global - Premier TDI: Niezbędny element konstrukcyjny w branży poliuretanowej
Właściwości fizyczne i chemiczne
Wygląd i zapach: TDI zazwyczaj występuje jako bezbarwna, przezroczysta lub lekko żółtawa, wysoce łatwopalna ciecz. Wydziela ostry, silny i wyraźnie drażniący zapach, który stanowi ważny sensoryczny wskaźnik jego obecności.
Rozpuszczalność i reaktywność: Można go łatwo mieszać z różnymi rozpuszczalnikami organicznymi, takimi jak etanol (z rozkładem), eter monoetylowy glikolu dietylenowego, eter dietylowy, aceton, czterochlorek węgla, benzen, chlorobenzen, nafta i oliwa z oliwek. Jedną z jego najbardziej charakterystycznych właściwości chemicznych jest reaktywność z wodą – reakcja, w której powstaje dwutlenek węgla. Ponadto TDI może szybko reagować ze związkami zawierającymi aktywne atomy wodoru, co jest wykorzystywane w wielu procesach przemysłowych.
Kluczowe stałe fizyczne: Temperatura wrzenia TDI wynosi około 247°C, co określa temperaturę, w której przechodzi on ze stanu ciekłego w gazowy pod normalnym ciśnieniem atmosferycznym. Jego temperatura topnienia mieści się w zakresie od 19,5 do 21,5°C, co wskazuje na temperaturę, poniżej której ulega zestaleniu. Temperatura zapłonu TDI wynosi 127°C, co oznacza, że w tej temperaturze może on wytwarzać łatwopalne opary w obecności źródła zapłonu. Przy gęstości względnej 1,217 jest on gęstszy od wody, co ma wpływ na jego obróbkę i separację w zastosowaniach przemysłowych i środowiskowych.
Obszary zastosowań
Produkcja pianki poliuretanowej: TDI jest podstawą produkcji pianek poliuretanowych, które są szeroko stosowane w wielu gałęziach przemysłu. W sektorze meblarskim miękkie pianki poliuretanowe z TDI są materiałem pierwszego wyboru do tworzenia wygodnych i zapewniających wsparcie poduszek w sofach, fotelach i materacach. W przemyśle motoryzacyjnym pianki te są stosowane w fotelach samochodowych, zapewniając komfort i bezpieczeństwo poprzez amortyzację wstrząsów podczas jazdy. Ponadto pianki poliuretanowe na bazie TDI są wykorzystywane w zastosowaniach izolacyjnych, takich jak lodówki i materiały izolacyjne w budynkach, ze względu na ich doskonałe właściwości termoizolacyjne.
Powłoki i kleje: TDI odgrywa kluczową rolę w tworzeniu wysokowydajnych powłok i klejów. W przemyśle powłokowym poliuretany na bazie TDI są wykorzystywane do tworzenia trwałych, odpornych na zarysowania i chemikalia powłok na różnych podłożach, w tym metalach, tworzywach sztucznych i drewnie. Powłoki te są stosowane w lakierach samochodowych, powłokach podłogowych i powłokach urządzeń przemysłowych. Na rynku klejów kleje zawierające TDI są cenione za silne właściwości wiążące. Są one wykorzystywane w montażu mebli, klejeniu elementów samochodowych oraz w przemyśle budowlanym do łączenia różnych materiałów budowlanych.
Produkcja elastomerów: TDI jest wykorzystywany do produkcji elastomerów poliuretanowych, które łączą właściwości gumy i tworzyw sztucznych. Elastomery te znajdują zastosowanie w wielu dziedzinach, takich jak produkcja podeszew butów, gdzie zapewniają doskonałą elastyczność, trwałość i amortyzację. Są również wykorzystywane do produkcji uszczelnień przemysłowych, gdzie ich odporność na działanie chemikaliów, ścieranie i wysokie temperatury sprawia, że nadają się do stosowania w trudnych warunkach.
Metody przygotowania
Tradycyjne drogi fosgenacji
2,4 - Szlak aminotoluenowy: Proces rozpoczyna się od stopienia 2,4-amino-toluenu i rozpuszczenia go w chlorobenzenie. Następnie roztwór ten poddaje się reakcji z fosgenem w dwuetapowym procesie. Najpierw zachodzi reakcja niskotemperaturowa w zakresie temperatur 35–45°C. Następnie zachodzi reakcja wysokotemperaturowa poniżej 130°C. Po zakończeniu reakcji wprowadzany jest azot w celu usunięcia nieprzereagowanego chlorowodoru i nadmiaru fosgenu. Chlorobenzen jest następnie oddestylowywany, a ostatni etap obejmuje destylację próżniową w celu uzyskania czystego TDI.
Metoda nitrotoluenowa: W tej metodzie nitrotoluen jest najpierw nitrowany, a następnie redukowany do 2,4-diaminotoluenu. Ten produkt pośredni jest następnie poddawany fosgenowaniu, gdzie reaguje z fosgenem, tworząc TDI. Mieszanina reakcyjna jest następnie przetwarzana w celu oddzielenia i oczyszczenia produktu TDI.
Nowe metody alternatywne
Szlaki inne niż fosgenowe: W ostatnich latach coraz większą uwagę poświęca się opracowywaniu metod produkcji TDI bez użycia fosgenu, aby zmniejszyć wpływ na środowisko związany z jego wykorzystaniem. Na przykład, niektóre badania analizują możliwość wykorzystania alternatywnych odczynników i warunków reakcji do wytwarzania TDI bez użycia fosgenu. Jednak metody te są wciąż w fazie rozwojowej i nie znalazły jeszcze szerokiego zastosowania komercyjnego.
Środki ostrożności
Zagrożenia dla zdrowia: Pary TDI stanowią poważne zagrożenie dla zdrowia ludzi. Działają silnie drażniąco na oczy, skórę i drogi oddechowe. Długotrwała lub powtarzająca się ekspozycja może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, w tym problemów z oddychaniem, takich jak zapalenie oskrzeli, objawy astmatyczne, a w niektórych przypadkach nawet poważniejszych schorzeń, takich jak rozstrzenie oskrzeli i choroba serca płucnego. Na przykład, szczury narażone na stężenia w zakresie (0,5–1)×10⁻⁶ przez 6 godzin dziennie, przez 5–10 dni, zamierały w wyniku działania toksycznego. U ludzi wdychanie stężeń tak niskich jak 0,0005 mg/l może wywołać silny kaszel i duszność.
Ryzyko łatwopalności i wybuchu: TDI jest cieczą łatwopalną, a jego opary mogą tworzyć mieszaniny wybuchowe z powietrzem. W przypadku narażenia na działanie otwartego ognia, iskier lub wysokiej temperatury istnieje znaczne ryzyko zapłonu i wybuchu. Dlatego prawidłowe procedury przechowywania i postępowania są niezbędne, aby zapobiec takim zagrożeniom.
Przechowywanie i postępowanie: TDI należy przechowywać w chłodnym, dobrze wentylowanym magazynie, z dala od bezpośredniego światła słonecznego, źródeł ciepła i źródeł zapłonu. Pojemniki magazynowe muszą być szczelnie zamknięte, aby zapobiec wydostawaniu się oparów. Ze względu na reaktywność z wodą i innymi substancjami, TDI należy przechowywać oddzielnie od materiałów, które mogłyby z nim potencjalnie reagować, takich jak utleniacze. Podczas postępowania z substancją należy nosić odpowiedni sprzęt ochrony osobistej, w tym rękawice odporne na działanie chemikaliów, okulary ochronne i ochronę dróg oddechowych, aby zminimalizować ryzyko narażenia.
Specyfikacje
| Nazwa produktu | Diizocyjanian toluenu | |||||||||
| Wzór chemiczny | C9H6N2O2 | |||||||||
| Masa cząsteczkowa | 174,16 g/mol | |||||||||
| Wygląd | Bezbarwna do jasnożółtej, przezroczysta ciecz | |||||||||
| Temperatura topnienia | 19,5–21,5°C | |||||||||
| Punkt wrzenia | 247°C | |||||||||
| Gęstość | 1,22 g/cm³ | |||||||||
| Numer CAS | 584-84-9 | |||||||||
| Kod HS | 29291010 | |||||||||
| Numer EINECS | 209-544-5 | |||||||||
| Aplikacja | Stosowany do pianek poliuretanowych, elastomerów, powłok, klejów. | |||||||||
Arkusz kontroli jakości
| Nazwa produktu | Diizocyjanian toluenu | ||||||
| PARAMETRY | STANDARD | Wynik testu | |||||
| Zawartość diizocyjanianu toluenu%≧ | 99,5 | 99,96 | |||||
| Stosunek izomerów (2,4/2,6) | 80,0/20,0±1 | 79,4/20,6 | |||||
| Hydroliza chloru% ≤ | 0,01 | 0,0032 | |||||
| Kwasowość (jako HCL)% ≤ | 0,004 | 0,0005 | |||||
| Chroma(Hazen) ≤ | 25 | 10 | |||||








